Helpend Hertalen

Op deze pagina schetsen we mogelijke handelingswijzen uit ons onderzoek die helpend kunnen zijn. Wat zijn goede strategieën die Peter in kan zetten in deze situatie?

In de verschillende dagboeken kwamen we situaties zoals die van Peter heel vaak tegen. De meeste hbo-theologen bleken behoorlijk te worstelen met het hertalen van bijbelfragmenten voor een publiek dat de schriften minder goed kent dan zij.

Peter loste het in dit geval op door het verhaal van Noach in te leiden met een persoonlijke anekdote. Het werkte goed, maar het viel hem pas de avond vooraf in. In een ander dagboek lazen we het verhaal van een andere hbo-theoloog, die hetzelfde deed maar dan veel meer bewust. Zij werkte in een regionale kerk waarbinnen diverse wijkgemeenten functioneren. Om de verschillende wijkgemeenten meer bij elkaar te houden, heeft ze het beeld van een ‘kinderkaravaan’ uitgewerkt rond het bijbelverhaal van Jozef in de put. Gedurende een seizoen reist de kinderkaravaan langs alle wijkgemeenten waarbij steeds een ander thema uitgewerkt wordt. Aan de hand van een verhaal over een dromenvanger mogen de kinderen hun eigen droom naar voren brengen. Dit wordt gekoppeld aan een bijbellezing over Jozef en zijn dromen. In de korte preek werd een boodschap weergegeven over het waarmaken van je dromen (zowel een link met het verhaal van de dromenvanger en het verhaal van Jozef). Op ieder moment van de liturgie werd een koppeling gemaakt tussen de leefwereld van de kinderen, het bijbelverhaal en de boodschap van de dag. Dit werd ook heel bewust ingezet:

De teksten moeten zichzelf uitleggen maar voor dit concept ook extra duidelijk aangeven waarom we bepaalde zaken in de liturgie op een bepaalde manier doen. Zodat op den duur de symboliek voor zichzelf kan spreken. De kinderen participeren in de kerkdienst op zo’n manier dat het niet rommelig of respectloos is. De kinderen moeten geboeid blijven maar vooral leren door te doen.

Wanneer we haar verhaal analyseren, blijkt dat deze werker heel methodisch te werk gaat en de symboliek binnen de liturgie centraal zet. Haar professionaliteit toont ze door de liturgie heel goed te kennen, niet alleen in de volgorde en functie, maar vooral in de symbolische waarde die elk deel van de liturgie heeft. Vervolgens maakt ze een verbinding op het niveau van de symbolische waarde door metaforen of beelden uit de populaire cultuur te gebruiken. Ze maakt niet zomaar gebruik van een beeld dat voor de hele dienst geldt, maar ze pluist elk stukje van de dienst uit en verbindt dat steeds opnieuw met beelden uit de leefwereld van de kinderen. Zo ontstaat een gelaagde verbinding die de centrale brug tussen traditie en kind versterkt. Bovendien weet ze heel goed hoe de leefwereld van de kinderen in elkaar zit en heeft ze de beschikking over een breed arsenaal van metaforen, beelden en populaire cultuuritems, zodat ze ook verschillende verbindingen kan maken.

Zo zien we dat verbinding maken vooral een zaak is van beginnen in het midden, tussen de wereld van de kinderen en de wereld van de bijbel in. Het gaat om het ontdekken van de aansluiting tussen de symboliek van het bijbelverhaal en de metaforen uit de cultuur. En het gaat om de vraag hoe die elkaar kunnen versterken zodat een sterke en gelaagde verbinding ontstaat.

Lees hier verder wat je beter niet kunt doen.

Meer lezen?